Co[N]cH （*＾・＾）ＣＨＵ〜☆Jae+ Jin

เนี้ยว~

ohayo.........minasan สวัสดีคะแอบมีเวลาว่างนิดหน่อยมาอัพบล็อคอีกแล้วเมื่อวานก่อน (วันที่ สี่ เดือน สี่)เราไปดูคอนคัตตุนมาแหละ (เราไม่ได้ลืมดงบังน้า เมื่อวานไปอิเคะโบคุโระมาก็ไปถล่มดงบังมาแล้วรอบนึง หมดตัวอีกแล้วประมาณสองหมื่นเยน) ก่อนไปดูคอนคัตตุนวันนึงเราไปโยโกฮามามาและไปเที่ยวอารมณ์เมืองนี้ก็คือเปรียบได้กับนนทบุรีอะไรประมาณนั้น เดินทางแค่หนึ่งชั่วโมงโดยรถไฟ (แค่นั่งจากหมอชิตไปลงอ่อนนุชก็เหยียบๆชั่วโมงนึงแล้ว) ที่นั้นก็มีสวนสนุกอีกเช่นเคย (รู้สึกว่าตัวเองชอบไปแต่สวนสนุกนะ) แล้วยังมีพิพิธภัณฑ์ราเมงอีกด้วยแต่เราต่อแถวเพื่อกินไม่ไหวนะเพราะคนเยอะแบบว่ารุนแรงมากๆ เสียค่าเข้าประมาณ250เยนถ้าไปกันเป็นหมู่คณะ(15คน) ถ้าเข้าไม่ถึงก็300เยน

มาถึงแล้วโยโกฮ่ามา ดูเป็นเมืองที่เงียบสงบพอสมควร เทียบกับโตเกียวแล้วก็เงียบๆจริงๆแหละ มีแสงแดดให้อบอุ่นเพราะตอนมีลมก็เกือบตายอ่ะ หนาวโคตร~~

ปิ่นรูทเมทเราวันนี้ปิ่นไม่ได้ไปด้วยกันเพราะนัดเพื่อนไว้ที่ชิบุย่า

ป้ายหน้าพิพิธภัณฑ์ราเมง

บัตรเข้าชมสำหรับผู้ใหญ่ถ้ามาเป็นหมู่คณะราคา250เยน ถ้ามาไม่ถึงสิบห้าคนจะเสียคนละสามร้อยเยน

บรรยากาศข้างในตบแต่งให้ดูเป็นเมืองเก่าๆโบราณๆ

เนื่องจากคนเยอะไม่สามารถเบียดไปกินราเมงได้เลยซื้อราเมงทอดมากิน มีสองรส รสโชยุกับรสมิโซะ เราชิมแล้วก็ไม่ค่อยต่างกันเท่าไร

กินไอติมรสโซดากันต่อ เย็นมากอ่ะเหมือนมันจะไม่ละลายเลย

รถเมล่อนของพี่เจี๊ยบ อร่อยมากๆชิมแล้วๆๆๆ

ต่อจากพิพิธภัณฑ์ราเมงก็ไปเล่นเครื่องเล่นที่cosmoworld นัน่ชิงช้าที่เราเคยอ่านฟิคจินบอกรักเมะบนชิงช้านั่น นึงรอบใช้เวลาตั้งหนึ่งชั่วโมง ถ้าขึ้นแบบนั้นไปขึ้นกับเพื่อสาวจะมีความหมายอะไรล่ะ? จริงมะ? นั่งมองหน้าแล้วเบื่อกันตาย กลุ่มเราจึงแบบว่าม่ายยยยย ไม่ขึ้นนะ ไว้หาหนุ่มมาควงแล้วค่อยขึ้นดีกว่า

ที่นี่ยังแอบมีซากุระอยุ่เลย ภาพนี้สวยมากๆเลยเนอะ

ตึกที่สูงที่สุดในญี่ป่น ชื่อตึกไรก็ไม่รู้ลืม

cosmo world สรุปแล้วเราเที่ยวสวยสนุกกันได้ทุกวันเชียว

สองข้างถนนที่เต็มไปด้วยซากุระ

มีพวกนี้ด้วยน่ารักมากๆเลย กลุ่มเราเข้าไปถ่ายกันทุกคน (ได้ข่าวอายุเกินสิบแปดกันแล้วนะจ๊ะ)

ชิงช้าตอนกลางคืนสวยมากๆ มันจะเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆแหมถ้าขึ้นไปอยู่กับแฟนบนนั้นคงhappyมากๆเลยเนอะ

วันนี้แล้วซินะที่จะได้ไปดูคอนคัตตุนไม่อยากจะบอกเลยว่าเราไม่เคยขึ้นชินกันเซ็นกันสองคนกับเพื่อนที่พูดญี่ป่นไม่เก่งพอกันทั้งคู่ แถมต้องไปเปลี่ยนรถไฟถึงสามสายอ่ะก่อนไปหนึ่งวันเตรียมตัวกันอย่างแรง (แน่แหละเพราะที่ญี่ป่นสายรถไฟเยอะมากมาย ขึ้นผิดตายแน่ๆมันไม่ใช่ที่btsนะที่แบบว่าขึ้นผิดไปขึ้นฝั่งตรงข้ามแล้วกลับมาที่เก่าได้ ที่นี่มีเป็นสิบๆชานชาลาภายในหนึ่งสถานี มีรถไฟหลายสาย ตั๋วก็คนละตั๋ว ตอนเริ่มตอนหกโมงเย็นแต่ออกจากหอตอนเก้าโมง จะออกไปเร็วเพื่อ???? ก็กลัวหลงด้วยอ่ะวันนี้เลยโดดเรียนตอนเช้า

อ่าส่วนเรื่องบัตรคอนหญิงเป็นคนจัดการให้เราทั้งหมดเลยอ่ะ โชคดีโคตรๆๆๆๆ ตอนแรกพี่ดาวบอกว่ามีคอนคัตตุนแล้วเราจะหาบัตรได้ไงล่ะ? เส้นสายก็บ่มี โชคดีที่เจอหญิงกับปิ่นนะเนี่ย ทำให้เราได้ดูคอนหรือว่าเป้นผลบุญที่เราทำ ทำให้ได้ดูคอนคัตตุน บัตรนี้ไปอ๊อคมา นั่งโซน I ราคา 26000เยน

หน้าตาบัตร ดูกระจอกเนอะ บัตรที่เมืองไทยดูดีกว่าเยอะอ่ะ

วันที่ไปดูคอนแต่งซะพังค์เชียว .... ได้ข่าวไปดูคอนคัตตุน พี่เจี๊ยบบอกว่า เด๋วคนแถวนั้นก็บอกว่าน้องมาผิดงานป่าวครับ? นี่คัตตุนนะไม่ใช่ เดอนะน้อง 55 5+

ก่อนอื่นเราต้องซื้อตั๋วชินกันเซ็นไปนาโกย่า ตอนแกรเสียค่าคอนไป26000เยนแบบว่าสบายใจเพราะว่าที่นั่งดีมากๆอ่ะ ปลาบปลื้ม แต่เราลืมนึกถึงค่าชินกันเซ้น ลืมนึกไปอีกว่าค่าชินกันเซ้น อีกสองหมื่นเยน ปราดดดดดดดดดดด ทำไมเราลืมนึกไป ไหนๆก็ไหนๆแล้วก็ ค่าชินกันเซ็นแค่นี้ไม่มีปัญหาหรอกเพื่อเมะเราทำได้(ได้ข่าวว่าชอบจิน)

หลังจากไปถึงนาโกย่าแบบว่าถึงเร็วกว่าที่คิดไว้มากเพราะว่าเราไม่หลงเลยใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่รถไฟชินกันเซ้น แต่ด้วยความที่แหนาวและหิวมากจึงไปนั่งจกทงคัตซึที่ร้านคุณลุงร้านนึง แบบว่าเป็นร้านเก่าๆได้อารมณ์ญี่ปุ่นมากมาย ตอนแรกคนเยอะหลังคนเริ่มน้อย(เพราะชาวบ้านเค้ากินแล้วเค้าไม่นั่งแช่นานๆ)แต่เรากับหญิงอ่ะไม่อยากออกไปข้างนอกเลยมันหนาววู้ย คุณลุงร้านนี้แอบน่าเกลียดพอเหลือแค่เราสองคนเลยชวนคุย จับใจความได้เล็กน้อยว่าสาวญี่ป่นแก้มแดงน่ารักกว่าสาวไทย ป๊าดดดดดดด พูดแบบนี้กันเลยหรอลุง พูดงี้ด่าพ่อกันเลยดีกว่า ชริชริ

ตอนกินทงคัตซึก็ตอนเที่ยงๆ แล้วก็แวะไปซื้อของหน้าคอน คนไม่เยอะอย่างที่คิดอ่ะถึงเยอะแต่ก็ได้ไวนะแบบว่าเราก็ยืนเมาส์กับหญิงไปเรื่อยๆ(พูดไทย)แบบว่ามีคนที่ต่อแถวข้างหน้าเค้าหันมาแบบว่าถามว่า คนไทยหรือป่าวคะ? อ่า..........เจอคนไทยที่มาดูแล้วเค้ามาจากโอซาก้า แหมๆพี่คะทำตัวกลมกลืนกับคนญี่ป่นนะ ต่อแถวซื้อซักสิบรอบก็ยังได้เพราะว่าคนน้อย (ไหนพี่ดาวบอกว่าคนเยอะมากต่อแถวสี่ สี่แยกไฟแดงอ่ะ) มีสต๊าฟคนนึงหล่อมากกก (อีกแล้ว) แต่ไม่เห็นเค้าทำอะไรเลยอ่ะวันๆยืนเท่ตรงที่ขายของคอน คือปิ่นเคยบอกว่าเราJRจ้างสต๊าฟมาแบบว่าหล่อใสไร้สติ ก็เรื่องจริงนะเพราะว่าตอนแรกเราจะเอากล้องซ่อน แล้วคิดมากว่าซ่อนไว้ที่ไหนดี ถ้ากระเป๋ากางเกงเค้าจะตบๆตรงกระเป๋ากางเกงดูไหม สุดท้ายมันดูแค่ถุงที่ซื้อของคัตตุนมา ปาดดดดแล้วกระเป๋าสะพายชั้นไม่ตรวจหรอ? ถ้าตรวจแค่นั้น ถือเข้าไปข้างในกันเลยดีกว่า หล่อใสไร้สติจริงๆ = =" อ่ารูปนี้ได้น้องหญิงเป็นพรีเช็นเตอร์ สีชมพูคือโปรเตอร์คาเมะ สีดำเป็นภาพรวม มีแฟ้มคาเมะ แฟ้มรวม พัดคาเมะphotobook และที่ห้อยมือถือ หลังจากซื้อของหน้าคอนเสร้จด้วยความหนาวไม่อาจจะทานทนกับลมที่จะหนาวไปไหนเนี่ย จึงไปนั่งcoffee shopเล็กๆนั่งตั้งแต่บ่ายสองยันสี่โมงครึ่ง จากนั้นเริ่มเคลื่อนขบวนเข้าสู่rainbow hall แบบว่าคนเยอะนะแต่เข้าแถวแป๊บเดียวเองก็ได้เข้าไปในฮอลล์แล้ว

เข้าไปแล้วดีใจมากเพราะว่าฮอลล์ไม่ได้ใหญ่เลยแสดงว่าชั้นจะได้เห้นหน้าหลุมของคาเมะ เห็นทุกคนชัดๆเป็น ที่ของเราดีมากอ่ะมองชัดทุกมุมแถมบัตรสองใบติดกันอีก (ปกติหาไม่ได้ง่ายๆนะ แถมราคาก็คงแพงกว่านี้) เราเห็นสเตทของเวทีแบบว่าติดคนดูมากๆ แหมที่นั่งนั้นคงประมาณสองแสนเยน เหงื่อคาเมะคงกระเด็นมาโดนอ่ะ ที่สองแสนเยนคาเมะคงมานั่งตักไปแล้ว~~~ เราเข้าไปถึงในฮอลล์ประมาณห้าโมงสี่สิบห้าพอหกโมงเริ่มคอนทันทีอ่ะ (ถ้าเป็นที่ไทยก็รอไปเถอะ) ออกมาเป็นตุ๊กตาของทั้งห้าคนยืนเรียงติดกันอ่านตัวอักษรบนตัวการ์ตูนได้ความว่า "KTTUN" เศร้าเนอะพอมีจินคุงสุดเลิฟของเรา ง่าT^Tมีหมา (ธีมของคอนนี้ออกมาด้วย) แล้วก็มีการพูดถึงมารยาทในการดูคอนเช่นไม่ถือพัดสูงๆ ไม่ยืนบนเก้าอี้ บลาๆๆๆๆๆ รู้สึกว่าทุกคนปฎิบัติตามอย่างเคร่งครัดมาก ทุกคนยืนที่ ที่ของตัวเองมันส์สุดๆก็ได้แค่โยกพัดที่อยุ่ระดับไหล่ตัวเอง กับทำท่าตาม(เด็กคัตตุนคงจะรู้ว่าทำถ้ายังไงนะ) อืมมีช่วงนึงคาเมะบอกให้นั่งลงเพราะว่ามันจะคุยกันอ่ะ คุยบ้าๆบอบนเวทีทุกคนนั่งกันโดยที่ไม่ได้นัดหมาย โห........เป็นระเบียบมากอ่ะ เราไม่แน่ใจว่าถ้าพ่อมาสั่งให้นั่งทุกคนจะเชื่อฟังแบบนี้หรือป่าวด้วยซ้ำ = =" มีตอนนึงโคคิพูดไรไม่รู้อ่ะแต่จุนโนะสำลักน้ำน่ารักมากๆรู้ไหมว่าคอนนี้จุนโนะเอาใจเราไปเต็มๆ หล่อโดยที่ไม่ต้องปรุงแต่ง (คุณเมะ และคุณจินนี่ทำศัลยกรรมกระจาย) ยิ้มน่ารักมากๆอ่ะจุนโนะเนี่ย อ่าเราไล่ที่ละคนเลยแล้วกันนะ (ที่นั่งของเราแบบว่าทุกคนมาใกล้มากๆๆๆๆๆ หน้าทุกคนห่างกับเราเพียงแต่ฟุตเดียวเท่านั้น เราเกือบได้จับมือโคคิแล้ว)

1.คาเมะ ออกมาตอนแรกใส่แว่นสีแดงเท่โคตรรรรรร (พี่จอมเราตะโกนให้แล้วนะว่าจอมรักคาเมะอ่ะ) แล้วก็มีตอนเมะเดี่ยวใส่เป็นเสื้อเชิตเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆเพราะฉะนั้นต้องติดแต่กระดุมเม็ดเดียวพระเจ้าพุงเมะๆๆๆๆๆ หน้าอกเมะๆๆๆๆๆ ด้วยความที่เราอยุ่ข้างๆตอนที่เมะกระโดดลงจากสแตนท์โดดเสร็จต้องกระชากเสื้อแล้วเปปลี่ยนทันที(คนที่ดูคอนข้างหน้าจะไม่ได้เห็น) เมะกระชากเสื้อ ..........วู้ยยยยยยย เลือดพุ่งหญิงมันช้อตไปเลยอ่ะเพราะหญิงชอบเมะมาก อารมณ์หญิงคงประมาณว่า ถ้างั้นเมะถอดเสื้อแบบนั้นเอาดาบมาปาดคอกันเลยดีกว่าเมะถอดเสื้อบ่อยสุดแล้วตามสถิติ จะถอดไปไหน หัวใจจะหยุดเต้นเถอะ เมะคนบ้าๆๆๆๆๆ มีตอนนึงที่เมะเปลี่ยนเป้นชุดนักเรียน ฮีแรดมากๆเดินบิดไปบิดมา แต่เมะก็แอบเขินๆนะเพราะว่าพยายามดึงกระโปรงลง (ไม่ต้องดึงหรอกเมะดึงเท่าไรก็ปิดไม่มิด (ชั้นคิดไรอยู่นี่) ลืมบอกว่าตอนเมะมีใกล้ๆอ่ะมันขาวกระแทกตามากแต่หน้าเป็นดวงจันทร์ตอนนั้นไม่สำคัญ รู้สึกตัวแค่ว่าเมะหล่อกระแทกตามากๆตาเกือบบอดแนะ แถมไอ้คนข้างหน้าเรามันยืนผ้าเช็ดตัวให้เมะ เมะก็เอามาเช็ดหน้าอ่ะ......ปาดดดดดดดเหงื่อเมะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มีตอนนึงเมะร้องเพลงผิดด้วย เมะขอโทษด้วยอ่ะอามากๆ

2.โคคิ (บุคคลที่ไม่อยากพูดถึง)เพราะมันเริ่มทำตัวเด่นให้เท่าจิน ชริชริ เวลาพูดคุยมันก็ฮาดีนะก็ทำให้จุนโนะสำลักน้ำเลยอ่ะ ตอนที่ออกมาร้องเพลงเดี่ยว ใส่เสื่อฮิบฮอบๆ โชว์สัดส่วนด้านบนอีกแล้วแต่สิวให้ตรึมตรงบริเวณหน้าอก (พี่ทิพย์ไม่ดูแลโคคิเลยหรอ ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ได้ไง)ท่อนจินมันก็ร้อง เวลาเต้นคนที่อยุ่ตรงกลางจะสลับกันระหว่างโคคิกับเมะ ส่วนตอนที่ให้เปลี่ยนชุด (จับไม้สั้นยาวเอาแค่สามคนมีเมะ โคคิ แล้วใครอีกคนจำไม่ได้) โคคิใส่ชุดรัดๆสีทองๆไม่ก็แดงๆจำไม่ได้ ที่ดาราตลกญี่ป่นชอบใส่กันอ่ะ ก็ไม่ได้หวือหวาอะไร สรุปแล้วโคคิจะเด่นขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

3.จุนโนะ จุนโนะเค้าอยู่เวทีฝั่งซ้ายบ่อยมากๆ(ฝั่งที่เรานั่ง)เลยเห็นจุนโนะเยอะเป็นพิเศษพี่แกรยิ้มน่ารักนะแบบว่าออกแนวใสๆ พี่แกรผ่านทางเราบ่อยมากๆเลยเห็นใกล้ๆเยอะคราวนี้จุนโนะทำให้เราปันใจได้นะ จากทีแบบว่าไม่สนใจจุนโนะเลยอ่ะ มีตอนนึงพี่แกรสำลักน้ำน่ารักมากกกก ขอบคุณคินะจ๊ะที่ทำให้ได้เห็นจุนโนะสำลักน้ำ อยากรู้อ่ะว่าตอนนั้นคิพูดว่าไร ร้องเดี่ยวเป็นยักษ์ในโมโมทาโร่ มีการขึ้นสลิงทพเหมือนเป็นอยู่บนว่าวด้วย

4.อุเดดะ ไม่อยากจะบอกว่าสวยมากเถอะ สวยจริงๆแต่ปากไม่งามเท่าไรนัก มันลอยมาตรงหน้าหญิงเราได้ยินเสียงหญิงอุทานว่า จะสวยไปไหนเนี่ย แต่ตอนร้องเดียวไม่ค่อยมีคนโยกไฟเลยอ่ะแทบจะเรียกได้ว่าสภาวะจำศีล ทำไมหรออุเดดะที่ญี่ป่นแบบว่าไม่ค่อยมีคนชอบหรอ? ร้องเดียวออกแนวเป็นร็อคๆ

5.ยูอิจิ ขอสภาพว่าไม่ค่อยได้มองเลยอ่ะ ตอนที่ร้องเดียวรูสึกว่าจะโชว์แนวเต้นมากกว่า พูดถึงได้แค่นี้อ่ะ เพราะจำไรไม่ค่อยได้ ขอโทษแฟนๆยูอิจิแล้วกันนะคะ

พอดูคอนเสร้จเลิกสองทุ่มครึ่งต้องรีบอ่ะกลับอ่ะกลัวไม่ทันชินกันเซ้นแล้วต้องนอนค้างที่eki(สถานี) แน่นอนรถหมดตอนสี่ทุ่มหนึ่งนาที ต้องขึ้นรถไฟไปนาโกย่าแล้วค่อยไปเปลี่ยนเป็นชินกันเซ้น

ด้วยความไวของเราและหญิง จึงมาขั้น โนโซมิ 48 (โนโซมิเป็นรถไฟที่เร็วที่สุด ค่าตั๋วก็แพงสุดเหมือนกัน) ออกตอน21.25 ถึงก็ประมาณห้าทุ่มขึ้นไปไม่มีที่นั่งอีก

เลยไปนั่งตรงประตูทางออก (ที่เค้ามักถ่ายฉากจูบกันตรงนั้น) ได้อารมณ์มากๆเลยทีเดียว อารมณ์แบบว่าเด็กที่เชี่ยวชาญในการนั่งรถไฟ

อยากดูกันใช่ไหมว่าเราซื้อไรมาบ้าง นี่คือพัดคาเมะ ไม่บอกราคานะเพราะจำไม่ได้

พัดโคคิ และให้ดูข้างหลังว่าลายเป้นไง แอบซื้อมาให้เป็นของขวัญวันเกิดคนแถวๆนี้

โปรเตอร์คาเมะ นั่นเท้าเราเอง

ที่ห้องมือถือ สวยนะแต่อาจจะไม่กล้าใช้

สูจิ photobook ของเรานึงเล่มพี่กรี๊งฝากเราซื้ออีกสองเล่ม ข้างในเด็ดมากกก คาเมะดูดีมาเถอะในเล่มนี้ เล่มละสองพันเยน

แฟ้มคาเมะ

แฟ้มรวม

ข้างหลังแฟ้ม

shopping bag ราคาห้าร้อยเยน ถ้าเราไม่ซื้ออันนี้เค้าจะให้เรามาแค่ของ แล้วให้ชั้นถือยังไง? เลยเป็นภาวะจำยอมที่แบบว่าซื้อถุงเพื่อใส่ของด้วย ไอ้คุณตาจอนนี่นะ

อยากจะขอโทษพี่ดาวที่ไม่ได้ซื้อของหน้าคอนให้เพราะว่าฝากพี่ทิพย์ไปบอกแล้วว่าหนูไปดูคอนแน่ๆแต่ไม่เห้นพี่เมลมาบอกเลยว่าอยากได้อะไรอ่ะเลยไม่ได้ซื้อมา โกเมนเนะ พี่ดาวอย่าโกรธหนูน้า เด๋วซื้อคัตตุนให้ตามที่สั่งทุกอย่างเลยนะๆๆๆ

วันนี้ทิ้งให้เป็นปริศนาว่าเราถ่ายกับใคร??????? หล่อชิมิ? เค้าเป้นคนญี่ป่นชื่อฮิโรโตะขอบอกว่าตัวจริงหล่อกว่านี้เถอะ หล่อแบบเราไม่กล้ามองหน้าเลยอ่ะ ไว้เอนทรี่หน้าหน้าจะมาเฉลยนะจ๊ะ

ปล.ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

ปลล.เราจะพยายามอัพบ่อยๆนะรู้สึกว่ามีคนทวงให้เราอัพบล็อคมากมายแต่เราเที่ยวดึกทุกคืน กลับมาก็เหนื่อยขี้เกียจแล้วแถมบางทีเพื่อนเราใช้คอมอีกเลยไม่ได้อัพ แต่เราจะพยายามน้า

ปลลล.เอนทรี่หน้าพอแน่กับดงบังชินกิ (รู้สึกว่าจะหายไปนาน มัวแต่ไม่หลงหนุ่มแดนปลาดิบ)